Ruch Światło - Życie   Do wspólnoty Ruchu Światło-Życie w naszym Seminarium należą: Tomasz Ślazyk Krzysztof Czadowski Łukasz Dubiel Piotr Żemojda Mateusz Piechnik Grzegorz Dragan Damian Ziembikiewicz Tomasz Metelica Jakub Bochyński   HISTORIA RUCHU Ruch Światło-Życie nie wyrósł z prostego wysiłku wierności wobec wezwania Bożego zawartego w Ewangelii, z dążności do znalezienia przez człowieka pełnej prawdy o tym, co jest w nim samym i wokół niego w wierze. Dla rozwoju Ruchu szczególne znaczenie miały dwa dokumenty soborowe: Konstytucja o świętej Liturgii i Konstytucja dogmatyczna o Kościele. Soborowa wizja człowieka-osoby i Kościoła-wspólnoty zaczęła przenikać w oazowy system wychowawczy. Ks. Franciszek Blachnicki skoncentrował się początkowo na pracy z ministrantami. Liturgia i związana z nią służba stwarzały doskonałe możliwości formacji. Stopniowo czerpiąc z doświadczeń innych ruchów pojawiały się propozycje formacji obejmującej także młodzież i dorosłych. W 1963 roku zorganizowana została Oaza Niepokalanej dla dziewcząt, w roku 1967 Oaza Nowego Życia dla młodzieży męskiej. W 1973 roku Ruch został zawierzony Niepokalanej, Matce Kościoła. Aktu tego dokonał Kardynał Karol Wojtyła w Centrum Ruchu w Krościenku nad Dunajcem. W 1976 roku na I Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych określono cel i zadania Ruchu oraz przyjęto nazwę Ruch Światło-Życie. Mimo różnych trudności zewnętrznych Ruch rozwijał się bardzo dynamicznie. Przeniknął także na Słowację, do Czech i Niemiec. Celem Ruchu jest formacja dojrzałego chrześcijaństwa jako nowego człowieka w Chrystusie. Idea ta została zawarta w nazwie Ruchu (Światło-Życie), dojrzałość chrześcijańska rozumiana jest bowiem jako jedność światła danego od Boga i życia, na wewnętrznej integracji pomiędzy sferą umysłu i poznania oraz woli i działania. To co poznane jako prawda ma stać się normą postępowania. Formacja Założyciel - ks. Franciszek Blachnicki