Komunia i Wyzwolenie     Kilka słów o nas, czyli kim jesteśmy, skąd przychodzimy, dokąd zmierzamy... Kim jesteśmy? Jesteśmy klerykami, którzy poprzez ludzi, których spotkaliśmy na swojej drodze (przekonująca moc świadectwa) zetknęli się z ruchem Komunia i Wyzwolenie. Dla każdego z nas to spotkanie dokonało się w odmienny sposób, ale w każdym obudziło nową energię w przeżywaniu wiary i pogłębiło rozumienie tego, co to znaczy być chrześcijaninem. A ponieważ nie chcemy na próżno przyjmować łaski Bożej, uczestniczymy w Szkole Wspólnoty, aby to poruszenie ducha nie przepadło, ale rozwijało się coraz bardziej. O drodze, na której zetknęliśmy się z Ruchem i o tym, czym on dla nas jest, możecie przeczytać w dziale świadectwa. Skąd przychodzimy? Przede wszystkim pochodzimy z łaski Pana Boga, z natchnienia Ducha Świętego, który wzbudził w Kościele ruch Komunii i Wyzwolenia i postanowił, abyśmy i my mogli wziąć w nim udział i zaczerpnąć z niego coś dla siebie. Uściślając: Duch Święty w swoim działaniu jest równie twórczy i zaskakujący, co konkretny i dokładny. Działa przez wybranych ludzi. Zaczęło się od promienia łaski, jaki pojawił się w sercu ks. Luigiego Giussaniego. To właśnie on, będąc szczególnie wrażliwy na wolę Bożą i potrzeby młodych ludzi, zaczął wraz z grupą mediolańskich licealistów pracę nad zgłębianiem tego, czym jest istota chrześcijaństwa i poszukiwał drogi coraz głębszego przeżywania wiary. Z czasem ten charyzmat stawał się udziałem coraz większej grupy osób, aż w końcu trafił także do nas. Dokładniej o historii Komunii i Wyzwolenia możecie przeczytać tutaj. Dokąd zmierzamy? Można to określić tylko największymi słowami: do zbawienia! ku przeznaczeniu! Ruch Komunia i Wyzwolenie jest duchowym poruszeniem w tym właśnie kierunku, z wielką siłą. To, co odnajdujemy w Ruchu, odnajdujemy w żywej Tradycji Kościoła: żywe spojrzenie Chrystusa i towarzystwo ludzi, których ono jednoczy w nurcie życia. Nowość polega na tym, że to, co jest obecne w Tradycji, staje się dla nas namacalne i bardziej zrozumiałe poprzez udział charyzmacie Ruchu, jest przeżywane z większym żarem i mocniejszym zaangażowaniem, bo lepiej rozumiemy siebie. Skutek jest taki, że nasza wiara się pogłębia, zyskuje nową dynamikę, codzienne zadania podejmowane są z większym porywem a pragnienie służenia Bogu w kapłaństwie odzywa się z nowym entuzjazmem.   kl. Marcin Delestowicz